Płynność kadr jest niewątpliwie powszechnym zjawiskiem, ryzykiem wpisanym w działalność każdego przedsiębiorstwa. Fluktuacja staje się problematyczna, kiedy dobrowolne odejścia dotykają znaczną część personelu. Można powiedzieć, że płynność zatrudnienia jest w zasadzie negatywna, a pogląd ten bazuje przede wszystkim na analizach finansowych. Jednak na pewnym poziomie zjawisko to może mieć pozytywny wpływ na funkcjonowanie całej organizacji. Odejścia pracowników mają przecież czasami charakter funkcjonalny – nowozatrudnieni to nowe koncepcje, entuzjazm, który „zasiedziali” pracownicy mogli już potracić. Co więcej, nowi pracownicy wnoszą wartość dodaną jaką jest niewątpliwie wiedza i doświadczenie, które z pożytkiem może być wykorzystywane przez organizację. Fluktuacja rozpatrywana jest jako zjawisko pozytywne, w sytuacji zastąpienia pracownika uzyskującego stosunkowo słabe wyniki przez osobę o zdecydowanie większej efektywności.

W grudniu 1991 roku definitywnie rozpadł się Związek Radziecki. Federacja Rosyjska, która była jego prawnym następcą, musiała dostosować gospodarkę do funkcjonowania w nowych warunkach. Jednym z głównych wskaźników, które pozwolą nam ocenić rozwój gospodarczy Rosji i Polski jest PKB czyli produkt krajowy brutto.

Europę zalewa fala imigracji, a obecność cudzoziemców w polskiej gospodarce staje się coraz żywiej dyskutowana. Jak na razie w naszym kraju skala tego zjawiska jest marginalna – szacunkowo imigranci spoza UE stanowią jedynie 0,3% ogółu pracujących. Z drugiej jednak strony rok 2014 był rekordowy pod względem liczby wydanych dla cudzoziemców zezwoleń na pracę. Znacznie przybyło również imigrantów, którzy nie potrzebują takiego zezwolenia by pracować w Polsce.

Uber pozwala być taksówkarzem, Airbnb hotelarzem, a Handy sprzątaczką, choć tak naprawdę użytkownicy wspomnianych serwisów nie wykonują tych zawodów w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Usługi w ramach tzw. ekonomii na żądanie bezpośrednio oddziałują na współczesne firmy i zmieniają strukturę dotychczasowo rozumianych karier. Czy freelancerzy, dostępni w chwili zgłoszenia za pomocą serwisów i aplikacji internetowych, wyprą z rynku pracy pracowników etatowych?