Choroba wcale nie musi oznaczać izolacji społecznej i braku aktywności zawodowej. Niepełnosprawni nie tylko mogą, ale nawet powinni pracować. Jest to korzystne nie tylko pod względem finansowym, ale również (a nawet przede wszystkim) psychologicznym. Taka osoba ma szanse na „wyjście z domu”, nawiązanie kontaktów, uczestnictwo w życiu społecznym i poprawę jakości życia, zbudowanie poczucia własnej wartości oraz integrację ze społeczeństwem. Ważne jest nie tylko pokonywanie barier architektonicznych, urbanistycznych czy transportowych, ale przede wszystkim psychologicznych i mentalnych. Jest to tzw. rehabilitacja społeczna. Natomiast pomoc osobom niepełnosprawnym w zdobyciu zatrudnienia oraz korzystanie z poradnictwa i szkolenia zawodowego określana jest jako tzw. rehabilitacja zawodowa.

Jak wynika z raportu LinkedIn, w 2015 roku 30% pracowników aktywnie poszukiwało nowej pracy. Oznacza to, że pozostałe 70% zaliczyć można do grona tzw. pasywnych talentów. Zbudowanie odpowiedniej marki pracodawcy to jeden z elementów, które mogą skłonić takie osoby do podjęcia decyzji o zmianie pracy. W jaki zatem sposób sprawdzić, czy nasza kampania employer brandingowa przynosi zamierzone efekty?

W nadchodzących latach Polskę czeka wyraźny spadek liczby ludności. Do 2020 roku populacja zmniejszy się o około 280 tys. w porównaniu z 2015 rokiem, a do 2030 prawie o milion. Jednak w przypadku rynku pracy, bardziej istotny od malejącej ogólnej liczby ludności okazuje się spadek liczby osób w wieku produkcyjnym, a więc osób pomiędzy 18. a 64. rokiem życia. Jakie konsekwencje niesie to dla polskiego rynku pracy?

Kraje skandynawskie od lat zajmują najwyższe miejsca w rankingach poświęconych jakości życia. Ta sytuacja w dużej mierze jest pochodną dobrej sytuacji na rynku pracy. Jak kształtują się najważniejsze wskaźniki dotyczące pracowników w Danii, Szwecji i Norwegii? Jak na tym tle wypada Polska?