Zmniejszenie wolumenu pracy, bądź okresowe niewykorzystanie pracy części załogi przedsiębiorstwa. Jeśli spada popyt na dobra produkowane przez przedsiębiorstwo może ono najpierw znosić pracę w godzinach nadliczbowych, czy dokonać skrócenia podstawowego czasu pracy, utrzymując nie zmienioną wielkość zatrudnienia, a następnie zdecydować, że część załogi przez pewien czas nie będzie pracować. Pracownicy pozostaną czasowo bez zajęcia, ale pracy nie utracą (nie rozwiązuje się z nimi umowy o pracę). Powrócą do niej, gdy popyt na produkty wytwarzane przez przedsiębiorstwo wzrośnie. Takie rozwiązanie jest w interesie pracodawcy, który nie traci wykwalifikowanego pracownika, a także w pewnym sensie korzystne i dla samego pracownika, który nie musi szukać nowej pracy i zaczynać od przyuczania się do nowego zawodu. Jednak, gdy pracodawca dojdzie ostatecznie do wniosku, że perspektywy zbytu są nikłe, może zwolnić pracownika na stałe.