Artykuł przybliża zagadnienie syndromu wypalenia zawodowego – ukazuje jego przyczyny, objawy i metody przeciwdziałania mu. Wypalenie zawodowe jest coraz częściej opisywanym zjawiskiem i dotyczyć może niemal co drugiego pracownika. Jego przyczyny leżą zarówno w cechach osobowościowych każdego człowieka, jak i związane są z kontaktami z otoczeniem oraz sposobem organizacji miejsca pracy. Wypalenie może dawać szereg objawów – od tych fizycznych (np. permanentne zmęczenie, wyczerpanie, brak odporności), po problemy w domu rodzinnym. Efektem wypalenia jest brak satysfakcji z życia zawodowego. Problemowi można zaradzić, wprowadzając zmiany w codziennych, rutynowych obowiązkach zawodowych. Choć problem bywa żywo dyskutowany, nie ma wielu badań w tej dziedzinie, co utrudnia oszacowanie skali występowania omawianego zjawiska w społeczeństwie.

Zapotrzebowanie na pracowników wpływa na ofertę edukacyjną szkolnictwa. Na przykładzie studiów podyplomowych możemy zauważyć, że stają się one produktem, który jest kształtowany przez rynek popytu i podaży. Studia podyplomowe są formą kształcenia, która może w miarę szybko reagować na zmieniające się zapotrzebowania pracodawców – trwają stosunkowo krótko (zazwyczaj 2 semestry), a kadra często składa się z ludzi na co dzień pracujących w zawodzie. Poniższy artykuł stanowi próbę nakreślenia obrazu studiów podyplomowych w Polsce, z naciskiem na osoby wybierające tę formę kształcenia, ich charakterystykę oraz motywacje, jakie nimi kierują. Artykuł zawiera 2 tabele oraz 3 wykresy.